Op deze pagina vindt u referenties. Deze atleten trainen al geruime tijd onder begeleiding van Topvorm. Deze lijst zal de komende tijd uitgebreid worden zodat u kunt zien wie tevreden is over de werkwijze van Topvorm Trainingsbegeleiding, en vooral waarom.
 

Resultaten behaald door atleten door ons begeleid van de afgelopen 20 jaar, zonder andere aansprekende resultaten, teveel om op te noemen, tekort te doen vermelden we hieronder uitsluitend Nationaal, Europees, Wereld of Olympisch kampioenen.

Wereld kampioen motocross (Jeffrey Herling), Wereld kampioen Duathlon (Rien van Kessel), Wereld uurrecord ligfietsen, Wereld kampioen wielrennen masters (Freddie Keller & Harrie Kellenaars).

Nederlands kampioen Mountainbike sportklasse (Bjorn Boekholt) Nederlands kampioen Triatlon Lange afstand 2 x (Cora Vlot) Nederland kampioen triatlon OD (Christine de Wit), Nederlands kampioen wielrennen amateurs (Marc van Grinsven), Nederlands kampioen motocross (Jeffrey Herlings).

 

maart 2013: Sander Frijters (aankomend) triatleet

Voor 2013 had ik op mijn “bucket-list” de Triathlon staan…

Liefhebber van sporten (vechtsporten en lopen) en was na de 4-daagse van Nijmegen op zoek naar een nieuwe uitdaging. Met de mentaliteit van “alles is bereikbaar “en “turn fear into fuel” ben ik op eigen gelegenheid gestart. Voor mij waren er maar een paar variabelen; moet gewoon steeds langere afstand zijn, mag sneller en op voeding letten. Zo een paar weken geklungeld… moe, spierpijn, blessures. Via een vriendin werd mij verteld dat ik maar een met Topvorm/Coen moest bellen. Eigenwijs… zelf gewoon maar door klungelen; komt goed dacht ik. Weer 2 weken verder maar eens de telefoon gepakt. Met Coen afspraak gemaakt en door hem getest.. denk je dat je een redelijke conditie hebt…Test viel lager uit dan ik gedacht had. Hij zou een schema maken. Wel met de mededeling dat het naar zijn (professionele) mening beter was om het in 2 jaar te doen ipv in 1 jaar.. De eigenschap “Eigenwijs”..kreeg ‘íe echter niet weg. Dan moeten we er per week meer tijd in stoppen en maak ik een passend schema voor je Een wereld ging open… wist nu mn basis conditie en nog leuker.. had nog niet eerder getraind met hartslagmeter. Uit de test kwam duidelijk naar voren waar ik om moest trainen. En wat schetst mn verbazing…. Schema is zwaar ja ( 6 dagen in de week in de weer) maar na iedere trainingsdag sta ik op en zeg ik “ jeetje weer geen spierpijn , ik kan gewoon door met mn programma”.. geen blessures. Gaat top zo.  Ben er nog lang niet en denk wel eens “gaat het wel goed komen.. uiteindelijk is het straks wel 3,8 km zwemmen, 180 km fietsen en dan nog even een marathonnetje er achteraan” Wekelijks checkt ie mijn prestaties.

Een les is ook leren-los-laten.. vertrouwen op de combi jezelf-Topvorm/Coen… hij heeft gezegd dat íe het schema zo bouwt dat als we straks aan de start staan je ‘m “gewoon” kunt doen. En dat vertrouwen is er ! nogmaals het is zwaar maar de wetenschap dat er een professional meedoet.. helpt.

We gaan ervoor

 

 

december 2012: Bart Paarhuis MTB

Ook als wedstrijdmountainbiker kun je bij TOPVORM terecht. Voordat ik begeleid werd door Coen trainde ik veel en hard maar kwam in nationale wedstrijden tekort, waardoor ik vaak in de top-30 finishte.

Met behulp van de schema’s van Coen ging ik met sprongen vooruit. De trainingen waren veel gevarieerder en beter gebalanceerd waardoor ik:
                1) minder tijd kwijt was met trainen
                2) beter uitgerust aan de start kwam en
                3) veel beter presteerde.

Al tijdens het 1e jaar behaalde ik 3x de top-10 tijdens een nationale wedstrijd en tijdens het 2e jaar behaalde ik 5x de top-10. Het 3e jaar belandde ik 4x op het podium bij de nationale wedstrijden (3x 2e en 1x 3e bij de masters 30+). Een fantastisch gevoel! Niet alleen door zo kort te finishen maar ook dat machtige gevoel wanneer je hard een helling opstuift en als je boven bent nog genoeg macht hebt om vol door te trekken! In datzelfde jaar stond ik op de UCI ranglijst met 9 punten door 19e te worden tijdens de seizoensafsluiter in Gieten.

Coen, bedankt voor de goede samenwerking.

 

oktober 2012: Broers Jan en Arjen Feenstra MTB

Eind 2008 zijn we voor het eerst op bezoek geweest bij Coen.
Jan had van Arjen een zeer origineel verjaardagkado kregen: een Topvorm test.
Sinds 2005 zijn we wat serieuzer aan het mountainbiken. Nu we in de omgeving van de Veluwe wonen is dit een prima sport.

We hadden al wat wedstrijden gereden, zelfs de 80-kilometervariant van de Grand Raid Cristalp.
Het volbrengen van de tocht was prioriteit, de tijd was bijzaak.
We zijn ook met volledige alpineuitrusting op pad gegaan, grote rugzak en dikke jassen.
Niet verkeerd voor de ingesneeuwde variant van 2005.

Nadat we de RWP-cup ontdekt hadden, en we toch wel redelijke uitslagen hadden neergezet, kriebelde het toch wel een beetje.
Kunnen we met onze beperkte trainingstijd beter gaan fietsen?
Onze techniek kon vast beter, maar zou het mogelijk zijn om met ongeveer 5 uur trainingstijd in de week nog een conditionele verbeterstap te maken?

Op 15 december 2008 was de 1e test. Coen was zeer zelfverzekerd: “Wat kilootjes eraf, mooi schema, en ik zie jullie in april wel weer.
Dan hebben jullie een aardige stap gemaakt”.

De omschakeling was best groot. Onze trainingen voor die tijd hadden het karakter van “ hoe harder, hoe beter”.
Nu moesten we ineens in zones gaan denken. Een rustige hartslag kan ook een training zijn, zelfs af en toe niets doen was goed.
De trainingen starten voor ons gevoel dan ook erg rustig, maar geleidelijk werd het zwaarder. Op de Tacx zagen we langzaam maar zeker het vermogen toenemen.

April 2009 was de 1e vervolgtest.
Wat een verschil! Bij Arjen was het vermogen per kg een volle punt gestegen, bij Jan 0,7 punt.
Coen wast enthousiast: “dit zijn uitslagen die ik voor een presentatie kan gebruiken!”

We zagen het dat jaar ook terug in de uitslagen, met name in de RWP-cup en ook de Bergraces.
Mooie uitslagen voor ons doen, vaak bij de 1e 30%, soms zelfs een stuk beter, en dat voor 5 uurtjes fietsen in de week.

Sinds 2008 zijn we vaste klanten bij Coen. Twee keer per jaar komen we langs.
We hebben met enige regelmaat mailcontact. Schema’s kunnen naar behoefte worden aangepast, Jan heeft een aangepaste begeleiding gehad na een blessure.

Waarschijnlijk zijn we prima voorbeelden van personen die met beperkte trainingstijd, wat discipline en een goede begeleiding, best aardig kunnen presteren.
De Topvormtesten zijn dus duidelijk niet alleen voor de topsporters, maar zeker ook voor mensen die effectief willen trainen en dus naar eigen kunnen optimaal willen presteren.

En in 2011 waren de testuitslagen voor beiden nog nooit zo goed!



alt

Jan Feenstra,



alt

en broer Arjen in actie!

 

Juni 2012: enkele reacties van deelnemers van Alpe dhuzes 2012 wielrennen

Beste Coen,

Enorm dank voor alle trainingen en tips die ik van je gehad heb: het
heeft gewerkt - ben gisteren 6 x de Alpe opgereden. Zeer zeer
tevreden! Eerste 4 klimmen strak doorgereden (1:24, 1:29, 1:29 en 1:34). 5e
gespaard (1:48) voor de laatste; die in heel rustig tempo, genietend
van alle moois (1:58).

Superdag, dankzij jou programma's.

Groet
Karel

Hoi Coen,

Ik heb 6 x de Alpe bestormd ,het ging echt super goed .Had een superdag. Werd door het publiek omhoog geschreeuw ,kreeg er vleugels van. Wat een enorme belevenis van emotie's .een lach , een traan en de euforie als je elke keer boven bent gekomen. Wat een enorme voldoening als je de zesde keer boven bent.

Tijden van de beklimmingen

1 1.26.06 uur

2 1.19.50 uur

3 1.21.50 uur

4 1.26.59 uur

5 1.34.13 uur

6 1.31.10 uur

 

Nogmaals bedankt voor je begeleiding. Ik bel je nog voor een afspraak.

Met sportieve groet,

Curdal Tuncer

 

Hoi Coen,

Afgelopen donderdag hebben Mitch en ik ieder 5 keer de Alp bedwongen. De eerste drie beklimmingen gingen mooi gedoseerd in ongeveer 1 uur 30 minuten. Nadien was Mitch heel moe als gevolg van slecht slapen de nacht daarvoor zodat we besloten dat hij een tijdje ging slapen aangezien het pas 11;30 uur in de morgen was. Tijd genoeg dachten wij. De 4e beklimming was de temperatuur

onder aan de berg enorm veel gestegen en daardoor dus ook een zware klim. Het gevolg was tijdnood met als gevolg ieder 5 beklimmingen.

Dit hebben we kunnen doen door het goed schema wat jij ons vanaf januari hebt opgedragen. Dank daarvoor en wie weet tot een andere keer.

 Gr. Tonny en Mitch Meulensteen.

Coen,

heb de alpe d'huez 5 x kunnen bedwingen (doel was min 3)
een mooie en indrukwekkende ervaring!
bedankt voor je tips
gr Jack Meijer (team oranje zwart vet. A)
 
Hoi Coen,
 
Ik wilde je nog bedanken voor alle goede tips.
Daarmee heb ik het behoorlijk makkelijk gehaald. 6x in totaal.
Ik weet zeker dat ik voor 7 had kunnen gaan.
 
Bedankt.
 
Vriendelijke groet,
 
Tom van der Zanden
 
Hoi Coen,
 
Hierbij mijn laatste logboek en bevindingen AD6.
 
AD6 is voor mij eenmalig festijn geweest wat ik voor geen geld had willen missen. Bergop lopen is geheel anders dan vlak en vooral het trainen op lopende band heb ik als zwaar ervaren.
Helaas heb ik hierdoor voor 't eerst ook (knie)klachten gekregen, maar met een aangepast progromma van jou is het toch gelukt de Alp d'Huez te bedwingen. Mijn eindtijd is uiteindelijk vastgesteld op 2:07 u.
In ruim 2 u. 15,3 km afgelegd met een hellingspercentage van 8%, een resultaat waar ik tevreden mee ben. Misschien had er meer ingezeten als ik niet te overenthousiast op de lopende band was gaan trainen en geen knieblessure had opgelopen. Echter ben ik blij dat 't me geheel hardlopend, zonder rustpauze, is gelukt de berg te bedwingen. In de allerlaatste km. ben ik pas gaan verzuren en heb dus alles gegeven!
 
Nogmaals bedankt voor je ondersteuning en zonder jou was 't me echt niet gelukt. Als we elkaar in de kroeg zien, drinken we er eentje op!
 
Gr./Ted
 
Hoi Coen,
 
Het is weer gelukt, 3 jaar op rij 6 x wil je daar heel erg voor bedanken het was heel zwaar, maar toch super bedankt voor al je training en advies, tot dinsdag gr,
 
Coen.
 
 
Hoi Coen,
 
Bedankt voor jou super trainingsschema vandaag 6 x Alpe dhuez opgefietst met tijden tussen 1.20 en 1.30 uur.
Gr Max Nuijens.
 

januari 2012: Jack Lenssen duathlon/wintertriathlon

Hardlopen, tijdrijden en schaatsen. In deze volgorde. Als training doe ik ook Duathlons.
Ik schreef zelf mijn trainingsschema’s. Als sporter ben ik redelijk allround, maar in geen enkel onderdeel echt top.
Van wielrenners hoorde ik over Topvorm en Coen. Voor nieuwe prikkels en inzichten zocht ik in 2009 contact met hem.
Inmiddels zijn we bijna twee jaar verder en door de samenwerking met Coen is het plezier verder toegenomen.
Prettig is het om tussentijds regelmatig te evalueren. Hij heeft altijd tijd voor je en geeft prima adviezen.
Door zijn metingen en schema’s is een goede progressie gemaakt.
Mijn tijden zijn verbeterd en op het Nederlands Kampioenschap in Groningen is in maart 2011 een tweede plaats behaald.
Daar ben ik best trots op, met dank ook aan Topvorm.



alt


Jack in actie tijdens het fietsonderdeel.

alt


En schaatsen kan hij ook als de beste, zoals je kunt zien.



november 2011: Luc Smits MTB

Mijn “trainingsrelatie” met Topvorm is reeds meer dan 10 jaar oud.

Ik kampte op dat ogenblik met behoorlijk wat overgewicht en een barslechte conditie.

Daarbij kwam nog dat ik moest revalideren van een knieoperatie waarbij ik nieuwe gewrichtsbanden kreeg. Al deze zaken samen maakten me duidelijk dat het de hoogste tijd was om het roer om te gooien en terug een plaats vrij te maken in mijn leven voor sport, net zoals het vroeger geweest was.

Voor de revalidatie van mijn knie was vooral fietsen goed en het was dan ook een logische keuze om terug te keren naar mijn oude liefde, alleen zou het deze maal niet op de weg zijn maar werd voor mountainbiken gekozen en meer specifiek voor het rijden van marathons en meerdaagse etappewedstrijden.

Door mijn toch drukke beroepsactiviteiten vond ik het voor mezelf van groot belang dat de tijd die ik zou spenderen aan sporten zo effectief en doelgericht mogelijk benut zou worden. Op dat ogenblik verscheen TOPVORM op het toneel. Er werd een afspraak gemaakt en een week later maakte ik voor de eerste keer de verplaatsing naar Gemert, wat zo’n 2 uur met de wagen rijden is, om kennis te maken met Coen en eens te gaan luisteren wat TOPVORM voor mij eventueel kon betekenen.

Ik herinner me nog dat ik geweldig zenuwachtig was, maar naarmate het gesprek vorderde werd dit minder en ik kreeg al snel het gevoel dat ik hier zeker profijt zou uithalen, wat tijdsbesteding en accuraat trainen betrof. . Reeds tijdens onze eerste ontmoeting kreeg ik al een vrij goed beeld van op welke manier er gewerkt zou worden en wat belangrijk was, zoals doelen stellen en niet overhaast te werk gaan, zodat overtraining vermeden werd.

Na ons gespreken werd een eerste maximaaltest afgenomen en met die informatie maakte TOPVORM mijn eerste trainingsschema’s.

Van bij de aanvang van mijn trainingen was het gevoel van vertrouwen er en was Coen er steeds om erover te waken dat het allemaal een beetje binnen de perken bleef. Want ik zelf was – en ben nog steeds fanatiek en gedreven, zeker als het over sporten en trainen gaat, en dan heb je nogal gauw de neiging om meer gaan te doen dan voorzien omdat je denkt dat je dan sneller progressie gaat maken. De idee op zich is wel juist maar Topvorm bracht me steeds snel met beide voeten op de grond en leerde me dat korte termijn doelen belangrijk zijn om gemotiveerd te blijven, maar dat zeker wanneer het over duursport gaat het allerbelangrijkste de basis is, en dat je deze met geduld en goed doordacht moet opbouwen om ze zo stabiel mogelijk te maken.

De eerste 3 tot 4 jaar werd er telkens de nodige progressie gemaakt, maar draaide ik gewoon mee in de middenmoot tijdens de wedstrijden. Coen hield me wel steeds voor dat ik gewoon verder moest opbouwen, zonder te overhaasten of overbelasten en goed te luisteren naar mijn lichaam en dat me dan nog mooie wedstrijdseizoenen te wachten zouden staan.

Dat was ook de periode dat ik mijn eerste Trans Alp wedstrijd deelnam. Ik maakte de volle 8 dagen rond samen met mijn teamgenoot en we eindigden op een 30e plaats bij de masters. Dat was op zich een mooi resultaat, maar de rest van het seizoen erna werd een dikke flop, want de reserves waren blijkbaar meer dan op en ik herstelde maar zeer langzaam. Dat was nog maar eens een waarschuwing , dat je op korte tijd veel meer kan afbreken dan je op lange tijd opgebouwd hebt.

Ondertussen schreed de tijd verder en zoals Coen voorspeld had gebeurde. Door telkens weer nieuwe trainingsprikkels te bedenken en voldoende hersteltijd te voorzien, bleef ik progressie maken (natuurlijk wel minder snel dan in de aanvangsfase) en in mijn laatste 2 wedstrijdseizoen in de M2 categorie draaide ik regelmatig mee in de top 5, wat voor mij nog een extra stimulans was en een bevestiging van het feit dat de fundering op de juiste manier was opgebouwd door Topvorm.

Ondertussen ben ik 52 jaar en rijd in de Senior Master categorie.

De laatste 3 jaar win ik regelmatig of sta ik op z’n minst op het podium tijdens internationale marathons en heb ik toch een aantal overwinningen of ereplaatsen aan mijn palmares kunnen toevoegen die tot de verbeelding spreken, zoals daar zijn: 2e pl in de Salzkammergut Extreme ( 200 km en 7000 hm), 2e pl Europees kampioenschap Masters en een 3e plaats op de MTB-Worldgames.

Ik ben ervan overtuigd dat dit praktisch niet haalbaar geweest zou zijn zonder de deskundige en steeds toekomstgerichte trainingsbegeleiding van TOPVORM.

Coen kent me ondertussen beter dan mijn eigen vrouw zeg ik dikwijls en in sommige opzichten is dat ook wel zo. Hij weet exact wanneer hij de juiste accenten moet leggen om op het goeie moment te pieken en wanneer er gas moet teruggenomen worden om optimaal van de supercompensatie te kunnen profiteren.

Daarnaast mag men ook nooit uit het oog verliezen dat een goeie communicatie en openheid tussen sporter en trainingsbegeleider van primordiaal belang zijn om een zo optimaal mogelijk resultaat na te streven en dat de sporter zelf nog altijd moet trainen en leven zoals het hoort om de gestelde doelen te bereiken of benaderen. En sporten moet altijd een bron van plezier blijven en mag geen ongezonde stressfactor worden.

Ondertussen is de cirkel rond, want ik ben momenteel herstellende van een vrij zware enkelbreuk die ik in september opliep tijdens een training in mijn geliefde biotoop, de Belgische Ardennen. Hierdoor heb ik 6 weken op non actief gestaan en moet ik bijna van nul terug opbouwen. Maar ik ben ervan overtuigd dat dit me zal lukken, door mijn wilskracht en de juiste trainingsbegeleiding van TOPVORM waar ik 100% vertrouwen in heb. Mijn volgend wedstrijdseizoen zal iets later beginnen dan normaal, want eerst wordt de fundering van mijn conditie hersteld, waarna het gas terug vol opengedraaid zal kunnen worden.

Zo lang ik op wedstrijdniveau kan blijven rijden zal het altijd samen met TOPVORM zijn, want voor mij staat vast dat goed presteren zonder de juiste begeleiding altijd moeilijk zal blijven en dit geld niet alleen voor topsporters, maar voor elke sportieveling (zoals ik) die op een gezonde en accurate manier zijn doelen wil trachten te bereiken.

FROGGI

Life is short, bike fast!!!

 

sportograf-9761710.jpg - 2.39 Mb

Luc in actie


happy20op20het20podium.jpg - 2.50 Mb

Luc op het podium



Freddy Keller wereldkampioen!

28 augustus heeft Freddy Keller de wereldtitel behaald bij de UCI masters 50+ te St Johan in Titol.
Freddy zat in de kopgroep met een Witrus, Rus, Italiaan, Duitser, Fransman, Spanjaard en een Nederlander.
Op 2 km van de finish sprong de andere Nederlander; Rob van Leeuwen weg uit de kopgroep, alleen Freddy kon het gat naar
Rob dichtrijden om hem in de laatste 100 meter te verschalken en de wereldtitel naar zich toe te halen.

Freddy Proficiat!



wk uci 2010 2.jpg - 375.94 Kb



wk uci 2010.jpg - 468.23 Kb


Marc van Grinsven is zondag 4 juli Nederlands kampioen geworden bij de amateurs A.


sized_dsc09228.jpg - 104.04 Kb


Freddy Keller is zondag in Aalten Nederlands kampioen geworden bij de veteranen.

sized_dsc08955.jpg - 130.63 Kb

Marc & Freddy Proficiat!!!!


Frank Pas:

"Mijn doel heb ik gehaald en prima uitgereden. Ik kon goed merken dat ik een goede uitgebalanceerde voorbereiding heb gehad". "Het klimmen ging erg goed en ook mijn herstel was uitstekend". "Ik heb echt een schitterende week gehad, mede dankzij jullie schema's, bedankt hiervoor".

Namens Topvorm. Frank proficiat!

alt

Frank op weg naar boven!!

Remy Vasseur, wint lange afstand triatlon van Stein!

Remy Vasseur was zondag 24 juni j.l. de grote verrassing van de triatlon van Stein.

Na als 19 uit het water te zijn gekomen en als 9 van de fiets, maakte Remy middels een sublieme inhaalrace tijdens het lopen aanspaak op de eerste plaats. Remy proficiat!

alt

Op de foto Remy rechts samen met zijn trainingsmaatje Leon op onze trainingsstage te Lanzarote.




Verslag Marmotte Coen van Veenendaal (één van de animators en organisatoren van Alpe dhuzes).

DikeBikers on tour

Juli 2003; na het volbrengen van La Marmotte (zilver in 9 uur 20) en mezelf diverse keren de vraag gesteld hebbende waarom een mens dit toch voor zijn lol doet, beloof ik mezelf . plechtig dit NOOIT meer te doen. Wat was ik kapot .daar boven op de Alpe d'Huez! Het rare is dat.herinneringen aan pijn snel verdwijnen. Zou dit een. eerste indicatie van Alzheimer Light zijn? Direct na de zomer was ik alweer bezig anderen over te halen volgend jaar toch echt 'mee' te gaan. Mee met wie? Ja met mij dus.. Voer voor psychologen.Was ik in 2003 afgereisd met Rob als enigefietsmaat, dit jaar werd ons fietsclubje al snel aangevuld met andere enthousiastelingen. Mijn zwager en buurman Arjen begreep mijn afzien niet maar ging toch mee fietsen. Jim en Gertwin wilden ook wel eens keer mee en werden ook besmet met het uiterst besmettelijke virus van La Marmotte. Met vijf man wordt het bijna een fietsclub; dus nadenken over een naam en kledinglijn (een beetje team heeft tegenwoordig teamkleding en een aantal sponsoren toch?). Het doel was duidelijk, de weg er naartoe moest nog uitgestippeld worden. Het najaar gebruikten we om veel te praten over het avontuur tijdens onze wekelijkse tochten door het rivierenland. De naam de DikeBikers was snel bedacht en zeer toepasselijk voor ons wekelijkse decor. Vorig jaar had ik als voorbereiding heel veel en vaak getraind. Elke dag zat ik op de Tacx of de weg. Dat kon haast niet beter dacht ik. Hoe kan een mens zich vergissen? Voor professionele begeleiding wendden we ons begin december tot Coen van Schijndel van Topvorm trainingsbegeleiding in Gemert. Coen meette ons volledig door en gaf trainingsschema's op maat. Doel was voor de ��n de tocht uitrijden en voor de ander GOUD. Coen gaf toen al bij een ieder aan in hoeverre dat haalbaar zou zijn op basis van meetwaarden en te verwachten maximale progressie in zes maanden. Met zijn vijven was het dus vanaf december serieus trainen volgens strakke schema's. Wat me daarbij opviel was dat ik 'maar' drie tot viermaal in de week zou trainen en minder intensief dan ik vorig jaar gedaan had. In het weekend moest ik voor mijn gevoel zelfs met de handrem erop fietsen om in de zone te blijven die door Coen opgegeven was. Mijn twijfel daarover werd door Coen met een minzame glimlach beantwoord: "Kijk maar hoe de progressie is en heb vertrouwen in het resultaat." De schema's werden dus braaf gevolgd. In het begin vooral veel krachtraining en in het weekend op vetverbranding duurtrainingen. Best wel maf om zonder ontbijt, op alleen water, een paar uur te kunnen fietsen. Het resultaat verbaasde me zeer. De verwachtte progressie was duidelijk zichtbaar tijdens de tweede test in maart. Iedereen had naast gewichtsverlies ook een duidelijke toename in het geleverde vermogen. De schema's werden steeds pittiger maar nog steeds werd er niet volle bak gekoerst, zoals ik gewend was. Maar je went aan alles en het doel heiligt alle middelen dus op een enkele uitschieter na volgden we de schema's. Het leuke van de schema's was wel de afwisseling. Hierdoor waren zelfs de vele Tacx trainingen goed te doen. Het werd natuurlijk veel leuker toen er meer op de weg getraind kon gaan worden in de avonden. Nog steeds was vier trainingen in de week het maximale. Ik trainde duidelijk minder dan in 2003. De derde test in mei liet wederom een mooie progressie zien. Het groepje dat nog steeds op koers lag voor La Marmotte was inmiddels gereduceerd tot drie. Arjen had na de Amstel Goldrace besloten dat dat zwaar genoeg was, terwijl Rob door veel drukte niet aan het regelmatig trainen toekwam. Het klimmen werd geoefend in Limburg, de Ardennen en op de Posbank. Jim ging nog een paar weken op vakantie naar de Vogezen en kon dus daar wat klimkilometers maken. Langzaam kwam de julimaand naderbij. De kleding was op het laatste moment ook gereed, zodat we goed gesoigneerd aan de start zouden verschijnen. Teamkleding en twee sponsoren: SARV en Topvorm.



Zaterdag D DAY

Om 5.00 uur gaat de wekker af. Na een heerlijke nachtrust is dat toch wel erg vroeg. De mannen zijn direct in de (geschoren!) benen. Er wordt koffie gezet, pannenkoeken gebakken en veel vocht klaargezet. Na een heerlijk ontbijt zitten we te rillen in de koude heldere buitenlucht. Het is per slot van rekening nog maar 5 gr C. Het is ook pas 5.45 uur, dus duiken we nog maar even de slaapzakken in om op te warmen. Om 6.30 uur rijden we en groupe naar de start. Da's nog even zoeken, want de organisatoren hebben gemeend een andere plek te moeten nemen dan voorgaande jaren. Er is geen haast dus op ons dooie gemakje staan we uiteindelijk tussen de 6500 andere nerveuze deelnemers klaar voor de start. Om 7.15 uur zet het zaakje zich langzaam in beweging. Na 20 minuten zijn ook wij over de startlijn en kan het feest beginnen. Om van je eerste adrenalinestoot af te komen is het lekker om gelijk maar even volle bak te gaan. Jim en Gertwin volgen in het wiel en al gauw gaat het met 45 km/uur richting Allemont waar de eerste klim kan beginnen. Onderaan is de lichaamstemperatuur inmiddels op niveau dus ik besluit direct mijn beenstukken uit te trekken. Vorig jaar reed ik daar te lang mee door en werd het te warm dus nu direct uit die dingen. Ook het windjack gaat in de achterzak. Jim en Gertwin rijden door dus kan de grote inhaalrace beginnen. Ik laat me niet gek maken en rij dus rustig naar boven. Het is nog ver, moet je maar denken. Na vijftien minuten passeer ik Gertwin en een kwartiertje daarna moet ook Jim eraan geloven. Even babbelen en dan weer in het eigen tempo door naar boven. Na een kleine twee uur sta ik op de Croix de Fer. Dezelfde tijd als vorig jaar. Valt niet tegen maar ik had verwacht dat het iets sneller zou gaan. Kort gestopt om de drankvoorraden aan te vullen. Jim arriveert 5 minuten na me en samen duiken we naar beneden. Jim gaat als een baksteen naar beneden dus die laat ik gaan. Ik zie hem wel weer op de volgende klim. Op het vlakke stuk tussen de Croix de Fer en de Telegraph kan ik geen lekker groepje vinden. Als ik aansluit bij een groepje gaat het me te langzaam en als ik op kop ga rijden volgt niemand dus rij ik alleen van groep naar groep. De Telegraph is een heerlijke berg met een geleidelijk stijgingspercentage van 7 % over 12 km. Na 55 minuten sta ik boven en voel me kiplekker. Jim zag ik pas weer halverwege de klim. Hij heeft dus best veel tijd gewonnen op de afdaling. Onze fouragering is afgesproken in Plan Lachat halverwege de beklimming van de Galibier. Ik stop dus niet bij de bevoorrading van de organisatie in Valoire maar rij gelijk door de Galibier op. Het eerste stuk is vrij eentonig met een lange klim door een kloof van zo'n 8 km. Daarna volgt aan het eind van de kloof Plan Lachat waarna de laatste 9 km vrij steil omhoog gaan met stukken van 10%. Bij Plan Lachat staat onze bevoorrading en kunnen de beentjes even gestrekt. Soep en lekkere koeken, brood en volop drank. Zalig. Jim komt ook binnen en we wisselen wat gegevens uit over de tocht tot dusver. Het gaat tot nu toe prima en we hebben dan ook het volste vertrouwen dat het gaat lukken. Volgens mijn pa zien we er ook frisser uit dan veel renners die hier al behoorlijk getekend voorbij zijn gekomen. Veel te lang geniet ik van deze weldaden. Pas na een half uur hijs ik me weer op de fiets. De stopwatch heeft geen rust genomen en tijdens de rest van de beklimming reken ik wat ik moet doen om voor goud te gaan. Dat wordt nog even doorfietsen! De Galibier brengt me niet van mijn stuk en boven gekomen ga ik gelijk door het dal in. Nu is het vooral herstellen en flink tempo houden om tijd over te houden voor de finale beklimming. Na 6 uur 35 begin ik aan de afdaling. Dat is ruim een half uur achter op mijn schema. Zou het dan toch nog fout gaan? In de afdaling van de Lautaret vorm ik met een andere Nederlander een groepje. Steeds meer renners haken aan en er wordt voorbeeldig overgenomen. Hierdoor gaat het in vliegende vaart naar beneden. Vorig jaar vond ik dit stuk waardeloos, omdat ik kapot was en in mijn eentje tegen de wind in moest bikkelen. Nu gaat het haast vanzelf en zijn we in iets meer dan een uur aan de voet van de Alpe d'Huez. Bidons vullen, laatste gelletje, colaatje pakken, en nog een. (zalig!) en dan naar boven. Ruim 7 uur 52 verstreken. Nog 1 uur 22 om goud te halen. Vorig jaar deed ik de laatste klim in 1 uur 21 en ging volledig kapot. Weinig speling dus. Met gezwinde spoed begin ik aan de laatste klim. Tot mijn stomme verbazing gaat het echter super. Ik kan een hoog tempo vasthouden in de eerste vijf bochten (steilste stuk) en ook daarna heb ik nog geen last van ernstige vermoeidheid. Blijven drinken en tempo vasthouden. Ik passeer de een na de ander en kan heerlijk doorrijden. Waar is die man met de hamer toch? Wat een verschil met vorig jaar. Toen wilde ik mijn fiets het liefst het ravijn ingooien en nooit meer fietsen. Nu genoot ik met volle teugen van de fantastische entourage, de aanmoedigingen en het totale afzien van de vele dappere renners om me heen. Het blijft een zeer aparte belevenis om mensen zo diep te zien gaan. Het aftellen verliep gestaag en de man met de hamer bleef onvindbaar. Na 1 uur en 8 minuten reed ik over de finish. Door het dorp heb ik nog flink aangezet om net onder de 9 uur te finishen. Het is net niet gelukt; 9 uur 00 minuten 45 sec. Het doel was echter ruimschoots gehaald. GOUD!! Coen van Schijndel van Topvorm heeft dus gelijk gekregen. Alles klopte vandaag en wellicht had er met een andere verdeling van de krachten nog wel iets meer in gezeten ook. Maar ja of je nou 1772e of 1700e wordt, wat maakt dat nog uit? Nu heb ik volop genoten en kon ook na de finish nog genieten van alle binnenkomende fietsers. Jim kwam 45 minuten later binnen en was wel kapot gegaan op de laatste klim. Gertwin finishte 10 minuten na Jim en had geen last gehad van kramp. Goud en twee keer zilver dus, voorwaar geen slechte oogst voor een dagje afzien. De DikeBikers kijken alweer uit naar een volgende uitdaging. Kreten als: "dit nooit meer!" zijn niet gevallen dus de plannen voor een volgend avontuur werden tijdens het diner alweer gesmeed. De bezoekjes aan Topvorm blijven een vast onderdeel van ons programma want de resultaten waren boven verwachting. Ik kan een ieder die een dergelijke tocht gaat rijden aanraden bij Coen van Schijndel van Topvorm langs te gaan.

Voor meer informatie: http://www.topvorm.com

Voor creatieve business oplossingen: http://www.sarv.com

Coen van Veenendaal



Nog meer Referenties:


 

Nieuws:

 

- Thijmen van de Vrede Zeeuws kampioen strandrace 2017!

 

 

 

 

- Lees alles en meer op onze Nieuwspagina

 

 

Testen om Het omslagpunt te bepalen:

 

Fiets maximaaltest € 62,50
Fiets maximaal/lactaattest € 82,50
Looplactaattest € 72,50

 

Trainingsschema's:

 

Trainingsschema's op maat - online coaching:
€ 82,50 per 3 maanden.

Geen opstartkosten!